| Teatr w płomieniach |
|
Konta dla młodzieży | Noclegi Jura | Było około siódmej wieczór, w czwartek 8 grudnia 1881, gdy pierwsi przechodnie na przeciwległej stronie Schottenringu, ujrzawszy dobywające się z teatru kłęby dymu i odblask łuny, zatrzymywali się i wykrzykiwali do siebie te dwa słowa, które w godzinę później jako hiobowa wieść obiegły cały Wiedeń. Gromadziło się coraz więcej ludzi, gapiących się na ów widok — nikomu jednak nie przyszło do głowy powiadomić straż ogniową lub policję. Dopiero gdy równocześnie z pojawieniem się pierwszej pomocy ukazał się na rozległym balkonie teatru tłum krzyczących, kłębiących się, ręce załamujących ludzi, stojący wokół zrozumieli, iż wewnątrz budynku setki nieszczęśników, otoczone ogniem, walczą o życie. Budynek płonął jak pochodnia, balkon groził zawaleniem, zrozpaczeni ludzie skakali w dół — a straż ogniowa stała sparaliżowana przerażeniem. Dopiero w dwie i pół godziny później dostał pożyczkę bez zabezpieczenia ekipa ratunkowa odważyła się wtargnąć do wypalonego, dymiącego, zwęglonego gmachu: zastała przejścia i korytarze zapchane zwałami leżących pokotem popalonych trupów. Do następnego ranka zdołano wydobyć i zidentyfikować 384 spośród nich. Ringtheater zbudowany został przed ośmiu laty. Z powodu ciasnoty i nieprzytulności nigdy nie cieszył się szczególną popularnością, zmieniał jednego dyrektora po drugim, aż w sierpniu 1881 Franz von Jauner (1832—1900) zdecydował się, mimo licznych obaw i ostrzeżeń, przejąć go i poprowadzić jako nowoczesną, interesującą scenę popisową. Zapewnił sobie niemiecką prapramierę Opowieści Hoffmanna i zaprezentował wiedeńczykom ten spadek po Offenbachu 7 grudnia w starannej i wspaniałej inscenizacji. Następnego wieczoru, jeszcze zanim kurtyna poszła w górę, wydarzyła się najstraszliwsza w dziejach teatru pożarowa katastrofa — a opinia publiczna uznała Jaunera za głównego winowajcę. drabik inkaso opinie | Coraz popularniejsze są konkursy na Blog wielotematyczny , gdzie umieszczane sa tylko dobre artykuły. | malowanki |